Domenico Starnone

Domenico Starnone, çağdaş İtalyan edebiyatının en güçlü ve saygın kalemlerinden biridir. 1943 yılında Napoli yakınlarındaki Saviano’da doğan yazar, edebiyat dünyasına tam anlamıyla adım atmadan önce uzun yıllar lise öğretmenliği ve gazetecilik yapmıştır. Bu öğretmenlik yılları, onun ilk dönem eserlerindeki gözlem gücünü ve kurumsal yapıları ironik bir dille ele alma yeteneğini besleyen en büyük kaynak olmuştur.

Ağdalı anlatımlardan uzak, son derece duru fakat bir o kadar da derine batan, karakterlerin içsel hesaplaşmalarını ön plana çıkaran minimalist bir üsluba sahiptir.

Starnone'nin edebiyatı; evliliklerin iç yüzünü, aile içi görünmez çatışmaları, sadakati, yaşlanmayı ve geçmişin insan üzerindeki kaçınılmaz yükünü keskin bir psikolojik dille ele alır.

Napoli Üçlemesi (Bağlar, Sır, Şaka): Starnone’yi dünya çapında geniş kitlelere ulaştıran en önemli işleri, insan ilişkilerinin anatomisini çıkardığı bu olgunluk dönemi romanlarıdır. Özellikle Bağlar (Lacci), kopan ama bir türlü bitmeyen kırık bir evliliğin taraflar üzerindeki yıkıcı etkisini muazzam bir kurguyla anlatır.

İtalya’nın en prestijli edebiyat ödülü olan Strega Ödülü'nü 2001 yılında Via Gemito adlı romanıyla kazanmıştır.

Starnone'nin adı, yıllardır dünya edebiyatını kasıp kavuran ama kimliğini gizleyen ünlü yazar Elena Ferrante ile sık sık yan yana anılır. Edebi tarzlarındaki paralellikler ve dil analizi çalışmaları nedeniyle, pek çok eleştirmen Ferrante'nin arkasındaki ismin Starnone (veya eşi Anita Raja) olduğunu ileri sürmüştür; ancak yazar bu iddiaları her zaman reddetmiştir.