Sevdiği adama hitaben yazılmış yirmi mektup. Bu mektuplarda adam hiç yok. Bize onu ya da ilişkilerinde neyin yanlış gittiğini anlatmamış. Kendi iç sesini dillendirmiş sadece. Bir çok konuya el atmış, bazen dünyaya kafa tutmuş bazen pes etmiş. Hayatın ve ayrılığın ağırlığını, omuzlardaki yükü hafifleten bir mizahla ele almış. Bir kadının kendi kendini onarma, iyileştirme ve yeniden kurma çabası... Kitabın merkezinde yer alan "Osman" figürü, aslında geçmiş bir ilişkinin çok ötesinde, kahramanımızın kendi iç sesine, hafızasına ve dönüşümüne açılan bir ayna gibi. Hüzünlü anları bile absürt ve hayatın içinden detaylarla harmanlayarak sıcacık bir atmosferde anlatan bir başucu kitabı.
DİKKAT!!!
Bundan sonrası Spoiler içerir
Bu kitabın derlenip toplanacak, özetlenecek bir içeriği yok. Bence her kelimesi çok değerli. Bu yüzden sizinle çok beğendiğim kısacık bir parçasını paylaşıyorum.
Bizden büyük hayat var Osman
"...
Yaşamımın sürekli talihsiz bir kaza nedeniyle değişmesinden çok yorulsam da artık bununla kavga etmiyorum. Artık hiçbir şeyle kavga etmek gelmiyor içimden. Ellerimi kaldırdım teslim oluyorum. Savaşmayı bırakan insana kim ne yapabilir ki? Yenilmek kadar büyük özgürlük yok, şimdi kazananlar düşünsün Osman.
..."
Sayfa 82
Çok sevdim. İlaç gibi geldi. Baktım çok hızlı bitiyor, durdum. Her elime aldığımda bir mektubu okuyarak devam ettim. Sonra hepsini bir kere daha okudum. Kitabın size birşeyi öğretme ya da kabul ettirme çabası yok. Hayatın akıp giden temposunda, umut dolu, ilham verici ve ferahlatıcı... Ayrıca kitapta her mektupta Aylin Balboa'nın yaptığı bir resim de var. Kitaba çok yakışmış. Mutlaka okuyun.
Ben de bir an önce Aylin Balboa'nın diğer kitaplarını edineyim:))